NK marathonschaatsen 2020

Team Nedflex Geen categorie

Wat hebben koffie zetten en marathonschaatsen met elkaar gemeen? Een mooie vraag voor een ploegleider met een passie voor koffie.

Een koffiezetter, ook wel “barista” genoemd, moet met verschillende dingen rekening houden. Een slecht bakkie koffie is zo gezet. En dan bedoel ik niet een filterbakkie, wat je door het apparaat haalt, maar een espresso uit een piston machine, ook wel halfautomaat genoemd.Een slecht bakkie is bijvoorbeeld te bitter of te zuur. Er is geen standaard voor succes, omdat elke dag de omstandigheden veranderen. En als de omstandigheden veranderen, moet je daarop inspelen. Je kunt sleutelen aan de temperatuur, maalgraad en doorlooptijd van de koffie. Een goede barista meet de hoeveelheid koffie die erin gaat en de hoeveelheid extractie die eruit komt.

De smaak wordt onder andere bepaald door de vaardigheden van de barista. Ook de kwaliteit van de bonen is belangrijk. Een professional koopt goede bonen in en brand ze op eigen wijze.

Voor mij is dat een stap te ver. Ik doe het met de bonen die ik heb en probeer het beste er van te maken. Wist je bijvoorbeeld dat na het branden de bonen pas na ongeveer 3 weken het beste zijn? Ten minste, bij de meeste bonen, want ook dat verschilt natuurlijk. Een barista kijkt dus niet naar de datum waarop ze niet meer goed zijn, maar de datum wanneer ze optimaal zouden kunnen zijn.

Enfin, ik kan hier uren over praten, maar ik heb de opdracht gekregen het over schaatsen te hebben en iets van het NK uit te leggen.

Een oplettende lezer leest misschien al tussen de regels door de parallel tussen koffie zetten en het managen van een dames schaatsteam. Complex en boeiend! Bij het rijden van een marathonwedstrijd zijn er een aantal dingen die vast staan en mega veel dingen die je niet kunt voorzien. Wat staat er bijvoorbeeld vast? Ook wel “grote kans dat…” genoemd.

Er is een grote kans dat Irene Schouten Nederlands kampioen wordt. En er is een grote kans dat haar ploeggenoten haar daarbij zullen helpen. Wat wij ook weten is dat we met vier rijders aan de start staan en als ploeg bij de beste 8 ploegen van het peloton horen. En dat Loesanne tot de beste 15 van het peloton behoort. Wij kunnen invloed hebben op de wedstrijd als wij het op een slimme manier aanpakken. De beste hoeft niet altijd te winnen. We zijn geen langebaners!

Om het beste uit de bonen…, ik bedoel benen van het team te halen zal je moeten kijken naar de kwaliteiten van de rijders. Wij zijn een team dat in een kleine uitgedunde groep de grootste kans heeft om een goede uitslag te halen. We zijn als rijders sterk. We moeten dus zorgen dat we in zo’n groep terecht komen en daar is een goed tactisch plan of recept voor nodig.

Van Pien konden we deze wedstrijd qua benen niet zoveel verwachten. Een week lang met koorts op bed liggen doet veel met een lijf, zoals een te hoge temperatuur zorgt voor bittere koffie. Pien heeft zich fantastisch ingezet in het eerste deel van de wedstrijd door in kopgroepen te controleren. Ze heeft haar krachten ingezet voor de kopgroep van de dag waar Inge in zat, waardoor die groep langer weg bleef.

Na 40 ronden ontstond die kopgroep waar eigenlijk alleen maar aanvallers in zaten. En Inge zat er bij! Pien liet zich afzakken vanuit het peloton en was zo hard bezig om haar laatste krachten eruit te persen, dat Inge aan de staart van de kopgroep bijna moest lossen. De kopgroep bleef lang weg!

Toen die groep werd bijgehaald en had Pien haar werk gedaan. In het peloton was er al heel veel energie verspild en het was moeilijk weer een goede groep te vormen. Toch probeerden alle aanvallers in het peloton het wel. Telkens als er een goede groep wegging zat Team Nedflex er uitstekend bij. Als je dit spel goed speelt, dan zal er een keer een kopgroep wegrijden die de ruimte krijgt en zitten wij er bij. Of jij, of je teammaat erbij zit maakt dan niet uit, want we willen gewoon in een kleine groep een mooie finale rijden.

Het vervelende van deze wedstrijd en van veel NK’s is dat het steeds weer wordt dichtgereden. Ook dit NK kwam er geen kopgroep of individuele rijder weg. Wel werd het peloton uitgedund. Ook Janneke Ensing die ongeveer 20 ronden voor de finish 250 meter van het peloton kreeg, werd vakkundig door het team van Irene Schouten teruggehaald.

Het werd een eindsprint. Niet ons ding… Laat ik het zo zeggen, een filterbakkie. Een koffie die oké is en met liefde gezet, misschien zelfs met de hand, maar net niet de pure smaak heeft waar je zo naar smacht.

Tessa probeerde Loesanne naar voren te rijden, omdat Loes heeft bewezen over een goede laatste ronde te beschikken. In het peloton zijn er echter veel dames die ook een mooie ronde in de 28 a 29 kunnen rijden.

Uiteindelijk werd Loesanne 17e en de rest finishte gewoon mooi in het uitgedunde peloton van 40 rijders.

Een goed gezet bakkie, dat niet te zuur of te bitter is, maar wat qua perfectie nog te wensen over laat. Het gouden bakkie koffie laat nog op zich wachten, al zitten we er soms dichtbij. Als de juiste ingrediënten kloppen met de juiste bereiding moet het op een keer, met een beetje geluk, onze kant op vallen. We hebben niet het beste apparaat, maar met passie, inzet en geluk kom je een heel eind! Daar zijn we als Team Nedflex van overtuigd!

Groet Bart